suskun geçen yılların
bir ucu kırıldı
yarının en belirsiz görünen anında "hey !" diye seslenen bir ton insan oldu
yetmedi yenileri eklendi
bela geliyorum demedi , geldi
her şey üst üste bindi ; ama ben vazgeçmedim gerçeklerin gün yüzünden
kahve falına bakar gibi hayatımı okudu bir saatte gül kokulu annem
elimde bir şişe şimdi sadece içiyorum
geleni gideni , bakıp geçeni , kaldırımda yanıma oturup gülümseyeni
her şeyi koydum kenara
beni ben yapan inzivaya çekiliyorum
yağmur altında ağlarken , günahlarıma veda ediyorum
bir tek gül kokunu annem kalıyor yine elimden tutan
sonunda hayra yorulan rüyalarım kalıyor
ben ve gül kokularıyla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder