ithaf listesi

Nur topu gibi bir hayaller verdin ellerime,
Cümle kurmanı istediğimde, yüklemi olan fakat öznesi olmayan bir cümleydi hep kurduğun.
Çizdiğin resimlerde kişiler vardı, hep iki kişilerdi, belirlenmeyen tek suretleri idi.

Ben hiç beni oraya koyamadım, o suretlerden birini kendime benzetemedim; çok istedim ama yapamadım(-n)
Her kendimi koymak istediğim an; başka nefesler, başka sesler yankılandı yüzünde.

ben yerimi hiç bilemedim; zaten yerimi de gösteren olmadı.
hep haddimi bildirdiler. Giderken de bu yüzden "nereye?" diyen olmadı; çünkü hep ayakta kaldım.

Gitmeler güzeldir, insan çok şey öğrenir giderken; yolları öğrenir mesela, özellikle kaybolmamak için o yollarda.
Ben gittim, hem de defalarca.
Yine öğreniyorum gitmeyi, aynı toprak yolda üstümü başımı değil de, aklımı gönlümü kirlete kirlete gidiyorum.

***
Yağmuru bekliyorum şimdi, yüreğime kadar boğulmak istiyorum o yağmurda
ve arınmak istiyorum; elime verdiğin sükutu hayallerden, öznesiz cümlelerden ve senden ...

***
Sonra da oturmak istiyorum aslolan yerimde, senden çok uzakta.

ayrı dünyalar

Bir bulutu karalama defteri yaptım.
Evet, yaptım.
Senin olmaz dediklerini, ben teker teker yaptım . . .
Saçımı kestirdim,
saçımın rengini değiştirdim.
"Yapamazsın !" dedin, 54 kilo oldum.
"Asla ! " dediğin yükseklik korkumu yendim.
Hiç sevmediğim kırmızı eti yemeği becerdim...
Karanlıktan korkan ben, sokak aralarında geceleri fotoğraf çeker oldum.
Seninle gittiğimiz sahillere hiç uğramadım,
en sevdiğimiz yerden "Ayvalık"tan vazgeçtim
Sen : " Biz ayrılmayacağız ki hiç..." dedin. Yıl 2012 biz artık yok ki !
Şimdi ideasına var mısın benimle ? Yaptıklarımız ve yaptıklarım adına ...

Tek düze olan hayallerinin hep en başında "biz" vardı ama ; renklere bizi hiç bulamadın .
Ağladım !
Şimdi sesim titremiyor, inan buna . Sadece arada bazı filmler etkiliyor beni o kadar. O da normal diyor herkes onca yaşanmışlığın hatırına. Ee bir de sen ve ben olunca kahramanlar, "biz"i düşünmezsem cellattan ne farkım olur, sen gibi .

Varamadık

Ne vardı şimdi olsaydık .
Ne vardı şimdilerde yaşasaydık .
Ne vardı yıl 1990'lardan  bu tarihe kadar geldi diyebilseydik . . .
Sarılabilseydik biz, biz olduktan sonra hep .
Ne vardı gökte aşkı, yerde huzuru bulsaydık .
Ne vardı ağlamaklı olmamın sebebi hayal kırıklıklarım olmasaydı
Ne vardı . . ?
-Hiç bir şey yoktu aslında .
Her şey olduğu yerde, olduğu kadardı ve biz seninle o günlerde kaldık .
Bir yapım eki olduk "-di"li geçmiştik .
Bu zamana varamadık .

Bir baktım da ne kadar uzun zaman olmuş,
elin elime, gözün gözüme, sesin sesime değmeyeli.
Adını ifşa etmemeli gönlüm,
arada isyanımı yüzüne savursam da kelimelerimle
yutkunup sırtımı sesinle sıvazlayan sen olursun; bende ki sen.

Uzun zaman olmuş, sana değişik anlamlar yüklemeyeli.
Mesela seni çiçeğe böceğe benzetmeden, içmeden düşler kurmayalı.

yirmi sekiz de kaldı dünya ..

hangi bedene  yakışır ölüm, hele yirmi sekizinde isen daha ...

gerçek-ten uyarılar

Giriş cümlelerine bayılırım her insan gibi,
yüzünü gülümsetir insanın, zehirli bir kahkaha attırır ..
Kimine panzehir olur, kimi o zehirde boğulup gider.
Son cümleler de hep mutlulukla bitmez ya,
gerçek hayat bu sonuçta; ölümü iki adım ötende gösterip,
nefesini ensende hissettirir .
Sonra da gerçek hayat uyarısı verip, kitabın son sayfasını kapattırır...
Dikkat! Son kahkahan senin zehrin olabilir ..

karmaşık harfli kelimeler

bir anda şişeyi buldum kalbime yakın ..

aşk şişenin dibinde miydi yoksa kalbime ellerin değdiği anda hissettiklerim miydi ?

cümlemi toparlayamıyorum, ki zaten hayatı bana toparlayamadığım için bunca laf kalabalığı

serzenişleri, isyanları gerçek hayattan diye severim

ama aşk ? gerçek hayattan bir parçaymış gibi gelmez bana

bir erkeğin kadını rüyasında görmesinden ibaret gelir aşk bana, yeni fanteziler kurup mikrobundan arınmasıdır, o kadar yani...

şiirlerim, duygularım düzmece değil ama dizmece olabilir onca yaşadıklarımdan sonra .

iki kere ikinin aslında dört ( 2x2 =4 ) etmediğinin ispatı gibi düşün yeni satırlarımı 

yada bu fani hayatta bugün varız yarın yokuz gibi de düşünebilirsin...

olup olmadık zaman da dengesizleşmelerimi, melankolik tavırlarımı kendine yorabilirsin, tabii bunlardan yorulursan ve sözlerimi anlamayıp sessizleşirsen anlarım seni def olmasan da hoşça da gidebilirsin tercih senin 

bir tebessüm insanlık adına yeter ...