hayatım bir bira kadar köpüklü
tadı da ilk içimde güzel
sonra ağızda bir burukluk bırakıyor
içtikçe seninle hayatımı
bizmiş gibi gülümseyince bir sarhoşluk kaplıyor benliğimi
sonra birden uyku bastırıyor rüyalar alemine
anlıyorum ki ben bizi değil sadece seni düşlüyorum
sonra bir bakıyorum sabah olmuş
başım da sen, tadım da sen, kokum da sen olmuş
ayılmam için senden bir kahve yapıyor gerçekler bana
'hoş geldin' diyor ve ağrılar beynime değil kalbime saplanıyor
ve ben bu bulanıklığa rağmen bir daha 'biz' deyip içiyorum
her sabah bizim biz olmadığımıza uyanacağımı bile bile
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder