Bir bulutu karalama defteri yaptım.
Evet, yaptım.
Senin olmaz dediklerini, ben teker teker yaptım . . .
Saçımı kestirdim,
saçımın rengini değiştirdim.
"Yapamazsın !" dedin, 54 kilo oldum.
"Asla ! " dediğin yükseklik korkumu yendim.
Hiç sevmediğim kırmızı eti yemeği becerdim...
Karanlıktan korkan ben, sokak aralarında geceleri fotoğraf çeker oldum.
Seninle gittiğimiz sahillere hiç uğramadım,
en sevdiğimiz yerden "Ayvalık"tan vazgeçtim
Sen : " Biz ayrılmayacağız ki hiç..." dedin. Yıl 2012 biz artık yok ki !
Şimdi ideasına var mısın benimle ? Yaptıklarımız ve yaptıklarım adına ...
Tek düze olan hayallerinin hep en başında "biz" vardı ama ; renklere bizi hiç bulamadın .
Ağladım !
Şimdi sesim titremiyor, inan buna . Sadece arada bazı filmler etkiliyor beni o kadar. O da normal diyor herkes onca yaşanmışlığın hatırına. Ee bir de sen ve ben olunca kahramanlar, "biz"i düşünmezsem cellattan ne farkım olur, sen gibi .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder