' Kapıyı kapat ! ' dedi yüksek sesle . . .
Ama kim dedi bilmiyorum. Seste hiç tanıdık değildi. Büyük ihtimal beni samimi gören biriydi.
Samimiyet ne demekti ?
İyi bir anlamı olsa da insanlar bunu hep suistimal mı ediyorlar ? Ve tabii ki sonra da kocaman bir kırık düş oluyor elde.
Derin nefes alıp veriyorum ' samimiyet' in suyu yüzü hürmetine. Sırf karnı tok sırtı pek kaderim için .
Peki ya hiç olmayacaklar ( ? )
Olanlar, varmış gibi olanlar, olacakmış gibi olanlar ama olmayanlar, hâyâller, rüyalar ... Ya onların sesi olsa ne derlerdi acaba bana ( ? )
Onlar da ' Kapıyı kapat ! ' mı derler ki haşin bir ses tonuyla .
Ya da hepsi bir yanılsama, bir iç ses yankı yaptı o kadar
evet evet yüksek sesli konuştum ben büyük ihtimal benliğimle, bir öğrenemedim alçak sesle konuşmayı. Annem boşuna demiyor babanın kızısın diye.
Söz daha alçak konuşacağım benliğimle, alçalmadan insanlar kadar ben onunla en samimi halimle daha alçak konuşacağım. Valla söz, hem de 'insanoğlu' * sözü.
* dillere pelesenk bir söz oldu insan oğlu , ben insanım oğlu olmasam da olur .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder