Ve "son." der yazan.
En sonunda gülümser.
Hayata artık yenilerek değilde ,
Yenilmeleri izleyerek devam eder.
"Güzel bir yaz akşamı..."diye başlayan cümleler,
Artık filmlerde kalmıştır.
Kendi monoton hayatından çıkıp,
Cümle alemin monotonluğunu yaşamaya devam eder.
Ve bir bölüm daha çıkar ortaya.
Sahnenin ucuna gelip ,
İdam fermanını hazırlar.
Kendi kendine ,
Sadece kendine gülümseyebilmek için,
En sonunda..
.. son gelir .
"Seksen altıncı basamağın sonudur ölüm."
Ve şehrin en güzel anı(')n da tadına varır.
Şehir kaçmış;
Sen ölüme kapıyı çoktan açmışsındır.....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder