güneş çocuk

Kaldırımların eteğinde oturan çocuk;
üstü başı yıpranmış kalbiyle büyüyor acil.
İster mi hiç yaşarken ölmeyi,
öldürülüp bir kenarda yaşam mücadelesi vermeyi.
Bir çığlık ile gelmişken dünyaya ve herkes 'hoş geldin ' derken ona,
şimdi sesini bastırmaya çalışmakta ne !
   kaldırım eteğinde oturan çocuk, okullu oldu büyüdü de ,
  büyüyüp adam ol' dediler;
  'ben, büyüyüp insan olmayı seçicem' dedi.
  Ve o çocuk büyüdü 'insan' oldu.
  Herkes 'adam' oldu önce, sonra insan olma yolunda
  ama o; herkese rağmen önce 'insan' dedi
  bu yüzden hor görüldü,
  bu yüzden 'insan' görülmedi.
  Kısmete bırakmadı işini
  baş koyduğu yolda 'insan' olarak 'insafsızca' katledildi.