Ben öyle uzun soluklu yazamıyorum .. Daha doğrusu "her şey" beni uzun yazmamam için ayarlıyor.
Saat gibi düşünebilirsiniz yani ..
Ben her ne kadar uzun uzadıya bir şeyler yazmak istesem de, dedim ya 'her şey' işte benim önüme taş koyuyor.
Mesela ben saatlerce aynı şarkıyı dinleye bilirim yada günlerce bazen haftalarca dinlediğim bile olmuştur.. Örnek verecek olursam "alice in chains'in - nutshell" parçası .. Beni anlatır, her ne kadar beni anlattığını ben kimseye anlatamıyor olsam da..
Okuduğum kitaba aşık olduysam, sonunu gayet iyi de hatırlasam, yine açıp aynı solukla okurum..
Ama uzun soluklu yazamıyorum ne hikmetse. Gerçi an'lık duyguların depreşmesi, sinir çatışması, isyan, bazen özlem bazen özgürlük hissi bazen de .. bazen de ayrılıklar işte.. vedalaşmaları olmayan ayrılıklar.
***
Yine de seviyorum yazmayı, günlük tutmuyorum gerçi bundan 9 yıl önce bir günlüğüm vardı. Şimdi bana komik geliyor onlar, belki o yüzden günlük tutmaktan hoşlanmıyorum. Yaşadıklarımı hiç unutmadığım içindir belki de günlüğü hiç sevmemem...
Abim hep espri yolla söyler "fil hafızalı bu hatun, buna sakın kötülük yapmayın lap diye yüzünüze vurur" diye..
Güleriz sonra ..
Belki haklıdır da, kendimi kandırıp yine de uslu biri olmaya çalışıyorumdur, iyi kadın tiplemesi herkese yakışır diye tahmin ediyorum..
İçimde garip bir his var, geceleri rüyamda cesetlerle, kefenlerle, kazalarla uğraşıyorum.. Galiba ruh sağlığım bu aralar pek tekin değil. Düşünüyorum da belki de bu yüzden uzun soluklu yazamıyorum...
Amaaa..n ..!Yine sözü aynı yere getirdim. Sağlığım yerinde ya, biliyorum bunu. Sadece hiç bir uzun şeye tahammülüm yok bu aralar. "Her şey"den kastım da buydu.
İyi geceler ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder