Çocukluk hatıralarım idin benim ,
hiç büyümeyiz sandım.
Koca adam olmuş kalp ,
ne insanlar görüp ne yollar tüketmiş
. . ki her şeye rağmen aynı masumiyet barındırır sandım.
Büyümüşüz biz ;
ruhlarımız ile değil, bedenlerimiz ile kaç insanı tanımışız
Sayamadığım kaç martıya simit vermişiz ,
aynı gelecekte yürüyüp
farklı dünyalara koşmuşuz .
Bir büyümüşüz,
iki büyümüşüz . .
Sonra ? Sonrası yok (!) aslında . .
. . büyümüşüz işte, kirlenmişiz .
Huzur gitmiş ,
çıplak kalmışız
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder