Nâzım

Nazım kardeşim,
mavi gözlü Nazım.
Mavi yüreğin ve daha da mavi düşlerin ile
sen ki karanlığa derin derin baktığın zaman, en ufak bir kin duymadan
karanlığı bile mavileştirirsin Nazım.
Sen ki bir kadeh şarap ve güzel bir kadın diziyle
üzerinde sevdanın halk bayrağı, dalgalanan bir deniz köşesiyle
ufukları ağartır bir pencere açarsın.
Her şeyin yok olduğu yerde ve tepelerden taşlar yuvarlanır keyifle,
kayıklara kadar ve sokak fenerinin altında,
bir köpek düşlere dalar Nazım.
Senin küçük sokak çalgıcılarını gördüm Galata köprüsü üstünde.
Senden bir kaç dize saklıydı keman kutuları içinde.
Söylemeye izinli olduklarında başka bir kaç dize, bulutlara bakarak beliriyorlardı.
Onları söyleyebilecekleri günü ,
(bazan bir keman nazım sıkılmış bir yumruk gibidir ve sıkılmış yumruğun içinde bir kanat gizlidir. ) Nazım.
Grevci dok işçilerini gördüm,
vinçler, direkler şiirler arasında,
çuvallar, sandıklar güller arasında
ve büyük geminin yanında bekleyen iki mavi ışık, demir almaktaydı gemi. (kim bilir hangi yolculuğa? )
Kavgaydı bu, sevdaydı bu
ve sen, nazım kaptanıydın sınırlardan öteye yönelen bu yolculuğun Nazım.
Biri çıkıyordu geminin merdiveninden, kafeste kanaryaları ile pabuçlarının bağları çözük "günaydın" demesi gerekirken "kırmızı" diyen biri.
Bir kadın ağlıyordu kapıda, balıkçı geçti kimsenin gözüne ilişmeden.
Saatinin içinde tozlu camın altında küçük bir balık bağırıyordu.
Sen duydun onu, ben duydum.
Ve isterdim ki en karanlık sözcüğü vereyim de apak olsun yeniden dirilteyim bugünkü gibi.
Her zaman ki gibi, hepimiz gibi ..
İşte öyle Nazım,
ama sen Nazım, hangi zindandan gecenin hangi köşesinden,
hangi ölümden olursa olsun gülümsüyorsun, dünyanın gülümseyişini koruyan o masmavi gülümseyişin ile.
Nazım kardeşim yoldaşımız bizim,
merhaba Nazım !
Nazım, sen bizi öyle çok sevdin
biz seni öyle çok sevdik ki küçük adınla çağırır herkes seni.
Herkes 'sen' der sana.
Fransa da Rusya da Yunanistan da ..
Aragon da Nazım, Neru da Nazım, be de Nazım ...
Özgürlük ki adlarından biridir senin,
o senin en güzel adın
merhaba Nazım !

-Yannis Ritsos