meduza

Derin, sessiz, iyi böylece
Güz; ölülerini bırakan kuşlar.
Yer kalmadı acıya ülkemizde.
Derin, sessiz, iyi böylece
Gün ortası alacakaranlık bakışlar.

Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz
Bir o renksiz, o yalnız, o sürgün meduzalar.
Asar söylediklerimizi çeker gideriz.
Ülkemiz, toprağımız, her şeyimiz ;
kıyısında camların boz bulanık rakılar.

Çizeriz yeryüzünü kaygısız ayaklarla.
Yüzümüzdür bir yağmur ağırlığınca düşer.
Sonra pek anlamadan içkiler ne çabuk biter.
Ne kadar konuşursak o kadar sessizlik olur.
Adımızı sorarız birine, o bize adını söyler .

"Edip CANSEVER